De mooiste vis van de zee – recensie
Marcus Pfister (eerste druk 2015)
Spoiler alert
Het prentenboek De mooiste vis van de zee van Marcus Pfister vertelt het verhaal van een heel mooie vis met glinsterende schubben. Maar omdat hij trots en ijdel is, wordt hij steeds eenzamer. Dan ontdekt hij dat je van alleen mooi zijn niet gelukkig wordt. Hij zet zijn trots opzij en deelt zijn glimmende schubben met de andere vissen. Uiteindelijk ‘schittert de zee van vrolijkheid’.

De mooiste vis van de zee is een feest om te lezen én om naar te kijken. De prachtige illustraties trekken meteen de aandacht en maken het boek bijzonder. Het verhaal is eenvoudig en voorspelbaar, maar dat past natuurlijk bij een prentenboek voor jonge kinderen. Tussen de glimmende schubben door schuilen mooie lessen over vriendschap en samen delen. Een tijdloos boek!
Wat maakte dit boek voor mij zo bijzonder? En wat leerde ik ervan om beter te schrijven?
Ondanks de beperkte omvang van het boek, meende ik een bekend patroon in het verhaal te herkennen: the hero’s journey (of: de heldenreis). Veel verhalen ontwikkelen zich volgens 12 vaste stappen. Met een beetje fantasie en gepuzzel is het me redelijk gelukt om deze stappen ook te vinden in De mooiste vis van de zee.

1 Gewone wereld: Het visje zwemt rond in de zee, trots op zijn glimmende schubben. Hij is de mooiste van de zee en weet dat zelf ook.
2 Oproep tot avontuur: Een jonge visje vraagt om één glimmende schub.
3 Weigering van de oproep: De mooie vis zegt ‘nee’: hij is te trots om iets van zijn schoonheid af te staan. Niemand van de visjes wil nu nog met de mooie vis spelen.
4 Ontmoeting met de mentor: De wijze octopus geeft de mooie vis advies: geef toch maar een schub weg, dan zul je gelukkiger zijn.
5 Overschrijding van de eerste drempel: de mooie vis deelt uiteindelijk toch één schub met het jonge visje.
6 De nieuwe wereld: De mooie vis ziet hoe dolblij het jonge visje met zijn schub is.
7 Nadering van de diepste grot: Steeds meer vissen komen nu naar de mooie vis toe en vragen ook om een schub.
8 De beproeving: De mooie vis twijfelt: als hij steeds meer schubben weggeeft, blijft er dan nog iets moois van hemzelf over?
9 De dolk: De mooie vis deelt zijn schubben toch met de andere vissen en ontdekt dat hij en de andere vissen er gelukkig van worden.
10 De terugkeer: De mooie vis straalt en is nog nooit zo blij geweest. Enthousiast spelen alle vissen met elkaar.
11 De wederopstanding: De mooie vis is niet meer de ijdele, eenzame vis: hij is nu gelukkig en heeft echte vrienden.
12 Terugkeer met het elixer: De mooie vis heeft een belangrijke les geleerd: delen maakt je gelukkiger dan alles voor jezelf houden.

