Roald Dahl
Bijna altijd lees ik in het Nederlands, maar dit boek las ik toevallig in het Engels. Geen Grote Vriendelijke Reus (GVR) dus, maar Big Friendly Giant (BFG).
Juist omdat de BFG een aparte manier van praten heeft, vond ik het heerlijk om dit boek in de oorspronkelijke taal te lezen. Zeg nou zelf: ‘human beans’ klinkt nog net wat leuker dan ‘mensenbaksels’, toch?
Waar gaat het over?
Weeskindje Sofie wordt door een reus ontvoerd. Hoewel deze Grote Vriendelijke Reus de vreemdste woorden gebruikt, is hij heel aardig. Wat hij Sofie echter vertelt over de andere reuzen is vreselijk: ze eten mensen. Samen bedenken ze een plan om de andere reuzen te stoppen.
Het boek is in 1982 geschreven door #roalddahl en is een klassieker te noemen. Toch boeit het verhaal ook nu nog steeds. Het barst van de fantasie en humor en daarnaast gaat de auteur heel creatief om met taal. De leuke en levendige karakters maken dat ik het boek met ontzettend veel plezier gelezen heb. En dan heb ik de tekeningen van #quentinblake nog niet eens genoemd: die maken dit boek nog leuker.