Jacques Vriens
Hoe is het om kind te zijn in een gezin dat uit elkaar valt? ‘Mijn vader woont in het tuinhuis’ van @jacques_vriens laat dat op een eerlijke en herkenbare manier zien.
Waar gaat het over?
‘We gaan scheiden,’ zegt hun vader zomaar tijdens het zondagse toetje. Voor Lara en Joeri staat de wereld op zijn kop: verdriet, boosheid, onzekerheid. En de vraag: waar horen we straks thuis? Terwijl de scheiding steeds meer op een vechtscheiding begint te lijken, ontdekken ze dat humor en hun band als tweeling hen sterker maken. En als het echt uit de hand loopt, nemen ze zélf de regie.
Ik ben gek op boeken van Jacques Vriens. Eerder schreef ik ook al dat zijn verhalen boeien van begin tot eind en dat zijn stijl ‘ongewoon gewoon’ is. Eenvoudig en toegankelijk, maar elk woord raakt. En juist die schijnbare eenvoud maakt zijn verhalen zo sterk.
De karakters in ‘Mijn vader woont in het tuinhuis’ zijn prachtig neergezet. Uit het nawoord van de auteur blijkt dat hij weet waarover hij het heeft en eveneens dat hij het kind graag centraal zet. Dit merk je in alles tijdens het lezen.
“Toen ik zelf kind was, zijn mijn ouders gescheiden. (…) Zelf ben ik jong getrouwd en meer dan veertig jaar geleden ook gescheiden. (…) Als meester had ik natuurlijk ook vaak leerlingen in mijn groep waarvan de ouders waren gescheiden of op het punt stonden om uit elkaar te gaan. Soms kon ik het niet laten me ermee te bemoeien. Vooral als ik zag dat kinderen klem kwamen te zitten. Dan kreeg ik wel eens ruzie met een vader of moeder.”
Ik luisterde dit boek via @onlinebibliotheek. Jacques Vriens leest het zelf voor: een kei in vertellen én voorlezen. Met een prachtige stem om naar te luisteren ook nog. Heel mooi boek dat heel fijn leest!

